Niespodziewanie ginie jeden z pensjonariuszy miejscowego domu opieki, Falkiewicz. Mężczyzna utrzymywał bliskie relacje z panią Zofią (Anna Milewska)- kobietą zamożną, wpływową i powszechnie szanowaną. Głównym podejrzanym o dokonanie zbrodni staje się syn staruszki (Jacek Borkowski), który często publicznie dawał wyraz swego niezadowolenia z rzekomego romansu matki. Mężczyzna w rozmowie z księdzem przysięga,że to nie on jest zabójcą. Ksiądz Mateusz i policja zaczynają interesować się sprawą. Proboszcz staje się częstym gościem w domu opieki. Rozmawia ze staruszkami i zauważa u nich dziwne zachowania. Są oni przestraszeni i przygaszeni, sprawiają wrażenie terroryzowanych. Na podwórku ksiądz zauważa stos dawno niewywożonych śmieci, jednak stare złogi śmieci znacząco różnią się od tych najnowszych. Ksiądz domyśla się, że dyrekcja domu opieki dbała wyłącznie o pieniądze, a nie o zdrowie swoich podopiecznych. Pacjenci byli karmieni skromnie i jednostronnie. Dopiero strach przed kontrolami po niespodziewanej śmierci jednego z podopiecznych sprawił, że w domu opieki zmieniono nawyki żywieniowe. Dodatkowo kapłan zauważa kilka niepokojących rzeczy w pokoju Falkiewicza – wyłamany zamek w drzwiach i pośpiesznie malowaną oprawą łóżka. Niepokoi go także zabandażowana ręka dyrektora ośrodka (w tej roli Marek Siudym). Mateusz dzieli się swoimi spostrzeżeniami z inspektorem Możejko. Ten postanawia wysłać swoich podwładnych na patrol w celu obserwacji ośrodka. Policjanci zauważają, że w domu opieki dzieją się przerażające rzeczy. Starsi ludzie są ofiarami przemocy i bestialskiego traktowania. Policja zatrzymuje pielęgniarzy i dyrektora, a podopiecznych ośrodka otacza staranną opieką. Ksiądz Mateusz odnajduje na miejscu zabójstwa kastet. Policja znajduje na nim ślady palców dyrektora domu opieki. Podejrzany przyznaje, że wdał się w szarpaninę z Falkiewiczem, który po raz kolejny pod
