Przed kościołem ojca Mateusza realizowane są zdjęcia do filmu. Asystentką kostiumografa zostaje miejscowa dziewczyna, Mariola (Patrycja Szczepanowska) – żona barmana Wiesława Filipiaka (Jarosław Boberek). W trakcie pracy jest ona nachalnie zaczepiana przez aktora Dariusza (Dariusz Kordek) – odtwórcę głównej roli w filmie. Po miasteczku zaczynają krążyć plotki o romansie miejscowej krawcowej i gwiazdora. Tymczasem producent filmu (Krzysztof Wakuliński), prywatnie brat aktora Dariusza, powierza małą rólkę Filipiakowi. Ma on zagrać mężczyznę zabijającego głównego bohatera. Miejscowa ludność z podekscytowaniem przygląda się pracy ekipy filmowej. Organista Piotr nagrywa wydarzenia na kamerę, szczególną uwagę poświęcając pięknej Idze (Magdalena Różczka) – żonie Dariusza. Z zamieszania korzysta również Michał, który podkrada jeden z obecnych na planie pistoletów wypełnionych ślepymi nabojami. Nadchodzi moment kręcenia śmierci głównego bohatera. Na spust naciska zarówno Filipiak, jak i ukryty Michał. Nagle ktoś z ekipy zauważa, że Dariusz jest martwy, a jego klatka piersiowa jest przebita prawdziwym nabojem. Przerażony Michał jest przekonany, że to on zabił. Przez kilka dni chodzi smutny, w końcu decyduje się na spowiedź. W konfesjonale słyszy od księdza Mateusza pocieszającą wieść – jego pistolet był wypełniony ślepymi nabojami, więc to nie on zabił. Głównym podejrzanym staje się Filipiak. Podczas przesłuchania mężczyzna zarzeka się, że jest niewinny, jednak, słysząc informację o rzekomym romansie Dariusza i jego żony, szybko zmienia zdanie i bierze winę na siebie. Dodatkowo pocisk, którym raniony był aktor, pochodził z karabinu maszynowego określonego typu, a właśnie taki trzymał w rękach Filipiak. Nocul jest przekonany, że sprawa jest wyjaśniona, jednak zarówno Możejko, jak i ksiądz Mateusz, twierdzą, że to nie Filipiak jest zabójcą. Proboszcz zaczyna żywo
